5 - فؤاد سيد در ديباچهء طبقات الاطباء ابن جلجل به عربى كه فهرستى از اين گونه تاريخ بدست داد . 6 - جلال الدين تهرانى در گاهنامه 1310 به فارسى . 7 - من هم در فرهنگ ايران زمين مجلد هفتم در ديباچهء تاريخ الحكماء كه شايد از ابن الفوطى باشد ، فهرستى از تواريخ حكماء به روش الفبائى گذارده‌ام . 8 - پترز « 3 » كه گذشته از « ارسطو در زبان عربى » « 4 » ( چاپ 1968 ) دفترى ديگر دارد بنام ارسطو و عربها يا سنت ارسطاطاليسى در اسلام « 5 » ( چاپ 1968 ) كه در آن از روايى انديشهء ارسطو در ميان ما سخن داشته و در آن از نگارشهاى گوناگون فلسفى و گسترش آن در سرزمين ايرانشهر و جاهاى ديگر كه بدان وابسته است و از سرچشمه‌هاى آن و از نگارندگان تواريخ حكماء به خوبى كاوش كرده است . احسان عباس در « ملامح يونانية فى الادب العربى » ( چاپ 1977 بيروت ) از نشانه‌ها يونانى كه در فرهنگ ما هست سخن داشته است . در اين تاريخها از چند گونه انديشه و پندار و پند و گفتار سخن ميرود : 1 - پندار و پند خردمندان ايرانى . دربارهء فلسفهء ايرانى كهن بايد گفت كه آن هم دو بخش است يكى شناخت پندارهاى فلسفى نزد پيروان اوستا و مانويان و زروانيان كه در دينكرد و شكند كمانيك و پچار و جاماسب‌نامه و سر علم زرادشت و مانند اينها و همچنين در آنچه جيهانى در آيين

--> ( 3 ) - F . E . Peters ( 4 ) - Aristotels Arabus ( 5 ) - Aristtotle and the Arabs , the aristotelian tradition in Islam